این چند روز یکسره شاهین گوش دادم، شاهین، شاهین، شاهین، اون روزا که حالم خیلی بد بود هم یکسره شاهین گوش میدادم، یادمه یه آهنگه تو مخی داشتم گوش میدادم که وسط نمایشگاه بین هم همه ی آدما گم شدم، بهوش که

آدمهایی که حیوانات را دوست ندارند، مسلما کند ذهن و احمق و سخیف هستند، آنها اتفاقا احساسات و روابط سطحی بین آدمها را خوب می فهمند و در این روابط ماشینی و بده بستانی اتفاقا سود خوبی هم می کنند، اما راب

وقتی که رفتم دل دنیا برایم تنگ نشد؟

چرا هیچکس هیچ کجای جهان نایستاده کنار من ؟

خواب دیدم دورم، جایی بین زمین و آسمون، برج میلاد شبیه به یک مدینه، همه چی حولش می چرخید، جرثقیل بزرگی بالای اون بودش و یک نفر بالای طناب دار داشت جون میداد، بدنش داشت اون بالا می رقصید، یک نفر شبیه توفیق..

گرد و خاک شد، همه چی مثل پر کاه رو هوا بود، زانوهامو گرفتن و تکونم دادن، از خواب پریدم..